به روى و گرفت معظم آن را . تجلى ( tajalli ) م . ع . چون واوى باشد يق تجلى عنه : دور شد از آن . و تجلى الامر : منكشف شد كار و هويدا گرديد . و تجلى البازى : برداشت سر را باز و بتامل نگريست . و چون يائى باشد يق تجلى الشيئ : نگريست بسوى آن چيز . و تجلاه : بالاى آن برآمد . تجلى ( tajalli ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - روشنى و تاب‌دارى و تابش و رونق و هويدائى و جلوه و نمايش . و تمثل . و تجلى دادن : روشنى دادن . و تجلى كردن : منور كردن و آراستن و جلا دادن و واضح كردن و هويدا كردن . و عيد تجلى : عيد هوشان . مر . هوشان و هوشانى . تجليات ( tajalli t ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جلوه‌ها . تجليب ( tajlib ) م . ع . گرد آمدن . و بانگ كردن . و جلب الفرس : زجر كرد اسب را . و نيز تجليب : باز داشتن . و پستان ناقه را به پشم و گل اندودن تا بچه شير نخورد . تجلية ( tajleyat ) م . ع . چون واوى باشد يق جلى البازى تجلية : بلند كرد سر را آن باز و نگريست به تأمل . و نيز تجلية : روشن كردن و هو تجلى عن نفسه اى يعبر عن ضميره . و جلى فلانا الامر : روشن و هويدا كرد كار را بر فلان و كذلك جلى عنه الامر . و جلى العروس زوجها و صيفة او غيرها : داد عروس را شوى وى كنيز يا غير آن وقت جلوه . و جلى ببصره تجلية : چشم انداخت . و چون يائى باشد آشكار كردن يق الله يجلى الساعة : خداوند آشكار مىكند قيامت را . تجليح ( tajlih ) م . ع . پيش آمدن . و به قوت گذشتن از كارى . و حمله كردن . و دادن . تجلىخيز ( tajalli - xiz ) ص . پ . بر آيندهء از براى جلوه و ظهور . تجليد ( tajlid ) م . ع . پوست باز كردن يقال جلد الجزور كما يقال سلخ الشاة و قل ما يقال سلخ الجزور . و پوست پوشانيدن چيزى را . تجليز ( tajliz ) م . ع . جلز تجليزا : تمام تير كشيد كمان را . و نيز تجليز : نورديدن و پيچيدن و كشيدن و بر كندن . و تيز رفتن . و پى پيچيدن بر تير و تازيانه و دستهء شمشير و جز آن . تجلىزاده ( tajalli - z de ) ص . پ . مولود نامور و عالىنژاد . تجلىزار ( tajalli - z r ) ا . پ . جائى كه نور و روشنائى فراوان باشد . تجليف ( tajlif ) م . ع . جلفت كحل تجليفا : هلاك كرد سال قحط مالها را . تجليق ( tajliq ) م . ع . جلقهم تجليقا : بمنجنيق انداخت آنها را . تجلى قيامت ( tajallie - qi mat ) ص . پ . معشوقه‌اى كه در تاب‌دارى و رونق فايق بر ديگران باشد . تجلى كده ( tajalli - kade ) و تجلى گاه ( tajalli - g h ) ا . پ . جائى كه نور و روشنائى بسيار و فراوان باشد . تجليل ( tajlil ) م . ع . فراز گرفتن . و جلل الفرس : جل پوشانيد اسب را . تجمجم ( tajamjom ) م . ع . سخن ناپيدا گفتن . تجمر ( tajammor ) م . ع . تجمر القوم : فراهم آمدند آن قوم . و تجمر الجيش : مقيم گرديد لشكر بدار الحرب . تجمع ( tajammo ' ) م . ع . فراهم آمدن - ضد تفرق - و گرد آمدن مردم از هر جاى . تجمل ( tajammol ) م . ع . خود را زينت دادن و آراسته شدن . و پيه گداخته خوردن . و منه قيل للمراة تجملى و تعففى اى كل الشحم و اشربى العفافة . تجمل ( tajammol ) ا . پ . - مأخوذ از تازى . جاه و جلال و خدم و حشم و حشمت و شوكت و عظمت و بزرگى . و اسباب و سامان بزرگى و رفاه و آسايش . تجملات ( tajammol t ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اسباب زينت و آرايش و شكوه و بزرگى و عيش و عشرت . تجمم ( tajammom ) م . ع . تجمم النبت : انبوه گرديد گياه . تجمم ( tajammom ) ا . ع . متعهء زن طلاق يافته . تجموء ( tajammo ' ) م . ع . تجما فى ثيابه : ترنجيد و فراهم آمد در جامه . و تجمأ عليه : گرفته پنهان ساخت آن را . و تجمأ القوم : فراهم آمدند آن گروه از هر جاى . تجمهر ( tajamhor ) م . ع . تجمهر علينا : دراز دستى نمود بر ما . تجمى ( tajammi ) م . ع . تجمى القوم : مجتمع شدند آن گروه با هم . تجميد ( tajmid ) م . ع . فسردن . و بسته شدن گرفتن . تجمير ( tajmir ) م . ع . جمره تجميرا : فراهم آوردن آن را . و جمر القوم على الامر : گرد آمدند آن قوم بر كار . و جمرت المراة : گره زد آن زن گيسوان را در پس قفا . و جمر : بريد پيه خرما بن را . و جمر الجيش : مقيم گردانيد لشكر را بدار الحرب و باز نگردانيد آنها را . و جمرت الثوب تجميرا : بخور داد جامه را . و